Showing posts with label ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳက္ေသာကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳက္ေသာကဗ်ာမ်ား. Show all posts

ဦးမင္းလူ ႏုတ္ထြက္သြားျခင္း

ဦးမင္းလူ ႏုတ္ထြက္သြားျခင္း

ေယာက္်ားပီသတယ္ဆိုတာ
ကိုယ္ႏိုင္တဲ့သူကို
ဖိတြယ္တတ္တာဆိုရင္ …။
႐ိုးသားတယ္ဆိုတာ
သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းနဲ႔
ကိုယ္ေကာင္းေၾကာင္းကို
မကြယ္မ၀ွက္ ဖြင့္ေျပာတတ္တာဆိုရင္ …။
ႀကိဳးစားတယ္ဆိုတာ
ကိုယ့္မိသားစု ေကာင္းစားေရး
တစ္ခုတည္းအတြက္ ႀကံစည္တာဆိုရင္ …။
ဂုဏ္သေရရွိတယ္ဆိုတာ
သူတစ္ပါးေပၚ
အထက္စီးက ဆက္ဆံခြင့္ရတာဆိုရင္ …။
အားကိုးရတယ္ဆိုတာ
ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ရဲ႕ ပီေအနဲ႔
ခင္တယ္ဆိုတာကို ေျပာတာဆိုရင္ …။
မင္းရဲ႕ ဧည့္သည္ေတာ္စာရင္းထဲက
ငါ့နာမည္ေဘးမွာ
`ရာသက္ပန္ ဖ်က္သိမ္း´ ဆိုတာေလး
တဆိတ္ေလာက္
ေတးမွတ္ထားလိုက္စမ္းပါကြယ္။ ။

မင္းလူ

ဆရာမင္းလူရဲကဗ်ာေတြ အကုန္လံုးကို ေတာ္ေတာ္ၾကိဳက္ပါတယ္္။ ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့အထဲမွာ ဒီတစ္ပုဒ္လည္း ပါတယ္ေပါ့ဗ်ာ ..။ ဆားခ်က္တယ္လို့လဲ မဟုတ္ပါဘူး..။ ကဗ်ာအေဟာင္းေလးေတြ ျပန္ျပန္ဖတ္ရင္း ခံစားခ်က္ေတြ တိုက္ဆိုင္လာတဲ့အခါ ဘေလာ့ေပၚတင္ခ်င္လာတာေရာ၊ ေ၀မွ်ခံစားခ်င္တဲ့သေဘာပါ ..။ ဆရာမင္းလူရဲ့ ဦးမင္းလူေကာင္းမႈ ဆိုတဲ့ကဗ်ာစာအုပ္ေလးမ်ားရွိရင္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး မွ်ေ၀ေပးပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္အင္တာနက္ေပၚတက္ေမႊဖို့ အခ်ိန္အားနညး္ေနလုိ့ပါ ...။ အေၾကြးရွင္ေတြလည္း မေမ့ပါဘူးခင္ဗ် ..။ ယူေတာ့သည္ျဖစ္ေစ မယူေတာ့သည္ျဖစ္ေစ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ဆပ္ပါ့မယ္ ...။ အျပင္ကအေၾကြးေတြကေတာ့ ခဏဆိုင္းပါ ေလာေလာဆယ္ ဘိုင္ျပတ္ ဘတ္ၿပိဳင္ေနလို့ပါ :P ။ အားလံုးပဲ ၿငိမ္းခ်မ္း ေအာင္ျမင္ ေပ်ာ္ရႊင္ အဆင္ေျပၾကပါေစဗ်ာ ...။

ေရႊအိုးထမ္းျပန္ခဲ့ေတာ့ ညိမ္းညိဳ

ေရႊအိုးထမ္းျပန္ခဲ့ေတာ့ ညိမ္းညိဳ

“ေယာက်္ားခ်င္းအခ်စ္နဲ ့
ေယာက်္ားခ်င္းအခ်စ္ ႐ွိခဲ့တယ္ဆိုရင္
အဲဒီ ဗိုင္းရပ္(စ္) ပိုးကို
ငါအရင္ေတြ႕႐ွိ တာပါကြယ္“…….ေမာင္ေခ်ာႏြယ္
ညိမ္းညိဳေရ…..မင္းဘယ္လိုလဲ
မင္းဘယ္သူဆိုတာထက္
မင္းကဗ်ာသာ ငါစိတ္ဝင္စားတယ္
မင္းကဗ်ာထဲမွာသာ
မင္းကို ငါ ႐ွာေဖြလိုက္ခ်င္တယ္
ငါ႔ ဒိုင္ယာရီ ရဲ႕စာတစ္မ်က္ႏွာ
မင္းကဗ်ာေၾကာင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပတယ္
အိပ္မက္ ေတြနဲ႔ ကဗ်ာဆရာ
ငါ႔ကိုငါ ေခၚဖို႔ မရဲေပမယ့္
မင္းကိုငါ ေခၚရဲဖူးခ်င္တယ္
ငါတို႔ တရားမေဟာဘူး
ငါတို႔ လမ္းမျပဘူး
ခံစားမႈ ေတြကိုသာငါတို႔ လႈပ္ႏႈိးတယ္
ေမတၱာတရားကို ျမတ္ႏိုးတယ္
ဒဏ္ရာအနာတရ ေတြကိုသာ
ခ်င္ျခင္းတပ္စြာ လိုက္႐ွာတယ္
ေလာကႀကီးနဲ႔ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္တယ္
ဖန္တစ္ရာေတေအာင္ ရန္ျဖစ္လည္း
ငါတို႔ ျပန္ျပန္ခ်စ္တယ္
ကဗ်ာဆရာ ရဲ႕မဟာတာဝန္ဟာဒါပဲ
ဒီေလာက္ပဲေပါ႔ကြာ
“ကဗ်ာဆရာေသရင္
ကဗ်ာနဲ႔ သရဏဂံု တင္ရတယ္“…..ေမာင္ေခ်ာႏြယ္
ညိမ္းညိဳေရ
မင္းမေသဘဲ
မင္းကဗ်ာေတြမေသလိုက္ပါနဲ႔
ကဗ်ာကို ယံုတာစံုလံုးမကန္းပါဘူး
ငါ ေသရင္ သရဏဂံု တင္ဖို႔
ကဗ်ာေတြ ထမ္းၿပီး ျပန္ခဲ့ေတာ့…..ညိမ္းညိဳ ။ ။

ညီသူငယ္ခ်င္း မွ်ားျပာ ႏွင့္ ညိမ္းညိဳ သို ့


ညိဳထက္ညိဳ ( ၂၃၊၀၁၊၀၈ )

ကိုညိဳထက္ညိဳရဲ့ ကဗ်ာေလးပါဗ်ာ အစ္ကိုေရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ။

ဤခရီးနီးသလား

လူတကာကိုအဆင္ေျပေစခ်င္တဲ့ မင္းရင္ဘတ္ထဲ
ေလပူေတြ ေ၀့ေနဆဲလား
ဘာေတြကို မင္းငတ္မြတ္ခဲ့တာလဲ
ဘယ္ေတာ့မ်ား မင္းလမ္းေတြေျဖာင့္လိမ့္မလဲ
ငါဆုေတာင္းေပးတယ္ မွ်ားျပာေရ
မုန္တိုင္းဆဲရင္ေတာ့ ေလေျပလာလိမ့္မွာေပါ့
ခံႏိုင္ရည္ေတြကေတာ့ မင္းရဲ့ေနာက္ဆံုးခံတပ္ထဲ
စိန္ေခၚပြဲေတြ အဆက္မျပတ္စြာနဲ့တရစပ္
မင္းလမ္းေတြ ေျဖာင့္ေနဖို့
မင္းအရိပ္ေတြ မင္းအေပၚ ...။

အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့မင္း
ထစ္ခနဲရွိ ေပါက္ကြဲလိုက္ရမွ
မတရားတာေတြ ့ရင္ ျငိမ္မေနတတ္တဲ့စိတ္
အခုေတာ့ တိတ္တိတ္ေလးပုန္းေနႀကၿပီေနာ္
ဆိုးတယ္၊မိုက္တယ္ဆိုတာ
မင္းရဲ့ခဏတာထြက္ေပါက္ မဟုတ္မွန္းသိေတာ့
အခုသည္းခံစိတ္ေတြ ေမြးေနျပန္ေရာေပါ့
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းေရြးခ်ယ္မႈကို
ေနာင္တမရေစလိုေတာ့ဘူး
စိတ္ေကာင္းရွိတဲ့ မင္းအတြက္
ေမတၱာဆုိတာ အလ်ား၊အနံမရွိေပမယ့္
အသြားအျပန္ရွိတယ္ဆိုတာ ...။

သြားပါ သူငယ္ခ်င္း
အေတာင္ေညာင္းလာရင္ ခဏနားလိုက္ပါ
အေလ်ာ္အစားေတြမ်ားတဲ့ ဘ၀ထဲမွာ
မင္းေလွ်ာ္ဖြတ္စရာေတြ ထည့္ေပးလိုက္
ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ေသြးတစ္စက္ထိ
အျပာေရာင္မွ်ားတစ္စင္း ေကာင္းကင္မွာလင္းလက္ေနမယ္လို့
မေန့ကမနက္ ေနအထြက္မွာ
မင္းရင္ဘတ္ေလးက ငါ့ကိုေျပာခဲ့ေသးတယ္ ...။

အရႈံးေပးလို့မေကာင္းတဲ့အရာထဲမွာ ဘ၀ဆိုတာ
ထိပ္ဆံုးကပါတယ္ဆိုတာ လက္ခံတယ္ဆိုရင္
မင္းအခု ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္လုိက္
အသက္ကို ေျဖးေျဖးျခင္းရႈိက္
ေလေျပေတြ မင္းကိုတိုက္ခတ္လာလိမ့္မယ္
မင္းစိတ္ထဲရွိသေလာက္ ရင္ဘတ္ထိေရာက္ေအာင္
အဲဒီေလေတြကို နမ္းရႈိက္လိုက္
ၿပီးေတာ့ ... .... ....
မင္းရယ္သံေတြ ငါၾကားရေလာက္တဲ့အထိ
ဟားတုိက္လိုက္စမ္းကြာ ... ... ... ။

တင့္ထူးေရႊ

A Message From Western Bank of River

A Message From Western Bank of River


မင္းစြန္႔သြားရာဒီေျမမွာ

အရင္လို အုတ္ႀကားျမက္ေပါက္ေတြ မင္းမူတုန္း

ေအး၊ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္တို႔ရြက္က်ပင္ေပါက္ေတြကလည္း ရွင္သန္တုန္းပဲ


မင္းတစ္လမ္းစာ သာရံုနဲ႔ လိပ္ျပာသန္႔သင္႔ေနပါျပီ

ဒီေျမမွာ ေန၀င္လို႔ ဘယ္သူမွ မင္းကို အျပစ္မတင္ဘူး

ဒီအေနာက္ဘက္ကမ္းမွာမွ အရြက္က်ခဲ႔တဲ႔ေကာင္ေတြပဲကြာ

အပင္မေပါက္ခ်င္ေသာ္လည္း အျမစ္တြယ္ခဲ႔ျပီမို႔

ညည္းခ်င္းမခ်ေတာ႔ဘူး ကိုယ္႔လူေရ…


မ်ားမ်ားေျပာခြင္႔မရွိလို႔လား ဒီမွာေတာ႔ မ်ားမ်ားေတြးႀကတယ္

ရွင္သန္ေနတာကိုသတိရဖို႔ နာရီနဲ႔ ေန႔စြဲေတြမွတ္ႀကတယ္

ေျမာက္ေလအလာကိုေစာင္႔ႀကတယ္

ဘာလို႔လဲသိလား… ဒိထက္ေကာင္းတာ လာဖို႔မရွိလို႔ေပါ႔ ငတံုးရဲ႕


ႀကယ္ေႀကြကိုလည္းမေစာင္႔ဘူး

ရြက္ေႀကြကိုလည္းမေကာက္ဘူး

အိပ္မက္ဆိုတာ အိပ္ေပ်ာ္သူေတြသာမက္ခြင္႔ရတာကလား


သက္ျပင္းခ်ရင္ အသက္တိုတတ္သတဲ႔

သူလိုငါလိုအပင္တစ္ပင္ေပ်ာက္သြားရင္ ဒီေျမနည္းနည္းေပါ႔သြားရွာမလား


ဒါနဲ႔ လူႀကံဳရွိရင္ အေရွ႕ဘက္ကမ္းက

ျငိမ္းခ်မ္းေရးသံလြင္တစ္ခက္ေလာက္ပို႔လိုက္ပါ

အတုပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ… ျမင္ဖူးရတာေပါ႔။

Honey

ကဗ်ာေလးကို ပိုင္ရွင္ရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ့ ဒီေနရာကေန ကူးယူေဖာ္ျပတာပါဗ်ာ ။

ငါတို႔ အေတာင္ပံခတ္သံဟာ ကဗ်ာနံရံကို႐ိုက္ခတ္..

ငါတို႔ အေတာင္ပံခတ္သံဟာ ကဗ်ာနံရံကို႐ိုက္ခတ္..

သံေယာဇဥ္ အမွ်င္အတန္းအားလံုး
အ၀မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားခဲ့တယ္
ရွည္ရင္ရွည္မယ္ ၊ပုရင္ပုမယ္
ပိန္ရင္ပိန္မယ္ ၊၀တာရွိမယ္
ဒါေပမယ့္
အကုန္လံုးက တစ္သားတည္းပဲ
ေနရပ္ကိုလြမ္းမယ္
တစ္ေယာက္ေသာသူကို သတိရမယ္
ငါတို႔လည္း နွလံုးသားနဲ႔ပဲ
တစ္ေယာက္မေကာင္း အမ်ားကို ငါတို႔လဲမၾကိဳက္ခဲ့ဘူး
ေနာက္တစ္ခါ မမွားမိဖို႔ ကိုယ္ပိုင္အသိရွိခဲ့ၾကတယ္
ကိုယ္ေနရာ ၊ကိုယ္စားပြဲ၊ကိုယ္ကုတင္
တစ္ကိုယ္ေရကအစ
ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္တစ္ခုလံုး
သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ဖို႔
အစစ ေလ့က်င့္ယူရတာပဲေလ
သူလုပ္ရင္ ကိုယ္လဲလုပ္နုိင္ရမယ္
ဒါေပမယ့္
သူလဲရင္ ကိုယ္ထူလို႔
ကိုယ္လဲေတာ့လဲ သူတို႔ေတြကထူမတယ္
အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ေမတၱာေတြ
အစားထိုးျပန္ရတယ္
မိုးရြာတယ္ ၊နွင္းက်မယ္
ရာသီဥတုကေတာ့ အစိုးမရဘူး
လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ကိုေတာ႔
ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ႐ြတ္ဆိုျပဌာန္းတယ္
အသက္နဲ႔ ရင္းရမယ့္ စြန္႔စားမႈ႕ အတြက္
ကိုယ့္အသက္ကိုယ္ ရွာက်န္ေမြးရတယ္
မေသေဆးေတြကို ျမိဳျမိဳခ်ခဲ့ရ
ဒီလိုနဲ႔ပဲ..
ေက်ာင္းေတာ္သာရဲ႕ အရပ္မွာ
ခ်ယ္ရီေတြအထပ္ထပ္ ပြင့္ၾကျပန္တယ္ ။

ဘ၀ဘ၀ေတြထဲ တိုး၀င္မိခဲ႔ၾကၿပီ
အဆင္မေျပမႈေတြကို ႀကံ့ႀကံ့ခံရပ္တည္ခဲ႔ၾကသလို
၀ါးလံုးသိမ္း႐ိုက္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ
အမ်ားတကာရဲ႕ ဗီလိန္ျမင္ကြင္းထဲ
ကိုယ္က်င့္နဲ႔ ပညာကိုလက္ဆြဲလို႔
ငါတို႔ထြန္းလင္းၾကပါစို႔
ခ်စ္တတ္ပါေစ၊ ခ်စ္တတ္ပါေစ
ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး ထစ္ခ်ဳန္းေအာင္
အႀကိမ္ႀကိမ္ ႐ြတ္ဆိုမိတယ္
ျမစ္တစ္စင္းမွာ လက္ပစ္ကူးခ်င္ရင္
အဲဒီျမစ္ရဲ႕ ရာဇ၀င္အေၾကာင္း
အဆိုးအေကာင္းကိုေတာ႔ သိသင့္ပါတယ္
နား႐ြက္တစ္စံု႐ွိပါရဲ႕ နဲ႔
က်န္တဲ႔တစ္ဖက္ကို ပိတ္ဆို႔ထားရတဲ႔အခါ
ငါတို႔ "အၾကား" ဟာ တရားတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္မလား
မ်က္၀န္းတစ္စံု႐ွိပါရဲ႕ နဲ႔
က်န္တဲ႔တစ္ဖက္ကို ဖံုးကြယ္ထားရတဲ႔အခါ
ငါတို႔ "အျမင္" ဟာ ၾကည္လင္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္မလား
ေန႔နဲ႔ညရဲ႕ အကူးအေျပာင္း
အ႐ုဏ္ဦးရဲ႕ ေတးသြားအလွမွာ
သံၿပိဳင္လိုက္ဆိုၾကဖို႔ သိပ္လြယ္ပါတယ္
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေတြးအျမင္ကူးေျပာင္းျခင္းမွာေတာ႔
ဟိုးေ႐ွးေ႐ွးတုန္းကေန အခုခ်ိန္ထိ
အမည္တပ္စရာ ေခါင္းစဥ္မ်ားစြာဟာ
အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔ ေမြးဖြားလို႔ေကာင္းတုန္း
အလွဆံုးအၿပံဳးတစ္ပြင့္မွာ
လွ်ဳိ႕၀ွက္နက္နဲေနဖို႔ မလိုပါဘူး
႐ိုး႐ွင္းသန္႔စင္ေနဖို႔ပဲ လိုပါတယ္ေလ
အျမင္မတူရင္ ရန္သူတဲ႔လား
ပညာ႐ွိႀကီးမ်ားခင္ဗ်ား
အဲဒီလို..
အေပၚစီးကေန ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး မၾကည့္ၾကပါနဲ႔
ခင္ဗ်ားတို႔ စီးသြားမဲ႔ ဖိနပ္တစ္ရံမွာ
ဘယ္ေတာ႔မွ မျပတ္တဲ႔ သဲႀကိဳးတစ္စံုဟာ
ကၽြန္ေေတာ္တို႔ ရင္ထဲမွာငံုေနတဲ႔ သစၥာတရားပါဗ်ာ။

ေတြးေခၚႏိုင္တဲ့ဦးေနွာက္နဲ႔
ဆိပ္ကမ္းကေန ၾကိဳးျဖည္ခဲ့သူမ်ား
ေလရဲ့တိုက္ခတ္ပံုအေၾကာင္း
ေ႐ြ႕သြားတဲ့ ေလွွငယ္ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္မွာ
ဘယ္အရပ္ကို ဆိုက္ကပ္သြားမယ္ဆိုတာရယ္
ေျမပံုနဲ႔ ကြန္ပတ္
ငါတို႔ေျခေထာက္ေတြကို
ဘယ္လိုတန္ဖိုးျဖတ္မယ္ဆိုတာရယ္
ခဏခဏအစာေၾကေနတဲ့အတြက္
ဘယ္မွာပဲေနေန ၊ရြက္လြင့္ေနမိမွာပါ
ေ၀းကြာလြမ္းဆြတ္ရလြန္းတဲ႔အခါ
ကိုယ႔္အသိုက္အျမံဳေလးကိုေတာ့
စိတ္ထဲကေန ပ်ံမိေနတတ္တာေပါ့
အသက္ရွဴရတာခ်င္းအတူတူ
ငါတို႔ပုခံုးေတြက ပိုေလးတယ္လို႔
သတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေဘာင္မခတ္ပါဘူး
ငါတို႔ရွဴသြင္းခဲ့တဲ့ေလထဲမွာ
အဆိပ္ေတြလည္း ပါႏိုင္ပါတယ္
ငါတို႔မေရးခဲ့ရတဲ့သမိုင္းထဲမွာလဲ
ေျချပတ္လက္ျပတ္၊အစာငတ္
အသက္ေသြးေခၽြးေတြနဲ႔ ေရးခဲ့ၾကလို႔
အခုလိုရႊတ္ဆိုခြင့္ကို ရၾကတာေပါ့
ရြတ္ဆိုေနၾက အပိုင္းအစကိုေတာ့
ႏႈတ္ဖ်ားမွာ စာလံုးမေပါင္းေတာ့ဘူး
ရင္ထဲဲကေန အခါခါ က်င့္သံုးရြတ္ဖတ္ၾကမယ္
ဥဒါန္းေတြေခၽြ…..
ၾကယ္ေတြေၾကြၾက….
သစၥာဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ျဒပ္
ျမင့္ျမတ္တဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားကိုေတာ့
ေမ့ထားလို႔မရဘူး
ဘယ္လိုပဲ အသက္ရွင္ေနရပေစ
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာေတာ့
ငါတို႔ လူပီသေအာင္ ေနတတ္ေသတတ္ရဦးမယ္။

တင့္ထူးေ႐ႊ+ ညိမ္းညိဳ
(အြန္လိုင္းဗား႐ွင္း)

ဒီကဗ်ာေလးက ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ညိမ္းညိဳ နဲ ့ တင့္ထူးေရတို ့ရဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ လူတိုင္းရဲ့ ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အရာဟာ တစ္ခုတည္းေသာ ဆႏၵပါ ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပန္ေဖာ္ျပခြင့္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ ... ။

ကာလနဂါး

အေရးတစ္ၾကီး ႏိုးထစရာမလိုဘူးဆိုရင္
ငါ ဆက္ျပီး အိပ္ေနခ်င္လုိ့ပါ
"ဘ၀" ဆိုတာနဲ့ ဘာလို့ "ရွင္သန္ျခင္း" လို့
အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုရတာလဲ
ငါကေတာ့ အိပ္ေနရတာကိုပဲ ၾကိဳက္တယ္
ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လိုက္ေလာက္ေတာ့
ငါလည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ၾကီး မေကာင္းႏိူင္ဘူးေပါ့
သံပတ္ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ့ပဲ ေနတတ္တယ္
ေလ့က်င့္ခန္းမွန္မွန္လုပ္မွ
ပထမ ရမယ္ဆိုရင္
ငါ ရွင္ဘုရင္ေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ဘူး
ေက်းဇူးျပဳျပီး
ငါ့ကို "ေသာက္ရူး" လို့ေခၚပါ
မျမင္ခ်င္တာေတြ အားလံုးအတြက္
မ်က္စိေသးေသးေလး ႏွစ္လံုးကိုပိတ္ထားလိုက္ရံုပါပဲ
ေဟာ ငါဘယ္ေလာက္လိမၼာတဲ့ေကာင္လဲကြယ္
ေဟာဒီ ေသာက္ရူးမွာ
ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားပါတယ္
ငါ့ဆီ ဂုဏ္ျပဳဖိတ္စာပို့ဖို့မလို
ငါ့လိပ္စာ ငါမသိ
ငါ့အုတ္ဂူကိုလည္း မင္းတို့
အေလးျပဳဖို့ အေၾကာင္းမရွိေပဘူး
အို မိတ္ေဆြတို ့.....
ႏိူင္ငံၾကီးသား အေပါင္းတို ့
ေသြးနဲ့ ကိုယ္ သားနဲ့ကိုယ္
မွားယြင္းၾက
ပက္လက္ေမ်ာဖို့အတြက္
တံေတြးခြက္ၾကီးၾကီးလိုက္ရွာၾက
ငါကေတာ့
ေစာင္ထူထူကို ေခါင္းျမီးျခံဳ
ကိုယ့္ ကိုယ္က်င့္ ကိုယ္
စိတ္လံုလံုနဲ့ အိပ္တယ္

ႏိူင္ငံေက်ာ္ေတြအားလံုးကို သနားတယ္
မင္းတို့ ငါ့ေလာက္
ဘယ္သူမွ အိပ္ေရးမ၀ခဲ့ၾကပါဘူး.......။ ။

မင္းခိုက္စိုးစန္


ကဗ်ာေခါင္းစဥ္လည္း မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ကဗ်ာဆရာလည္း ၀ိုး၀ိုး၀ါး၀ါးပဲ ။ ဆရာ မင္းခိုက္စိုးစန္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ မေသခ်ာပါဘူး။
စိတ္ညစ္တိုင္း ထုတ္ဖတ္ျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ ... ။ တစ္ခုခုေတာ့ က်န္ခဲ့မယ္ထင္လို့ ............။

ကဗ်ာေခါင္းစဥ္နဲ ့ ကဗ်ာဆရာကိုေျပာျပေပးတဲ့ ညိမ္းညိဳ ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။